उपमानपदस्य पश्चाचात् ‘इव’ इति अव्यययस्य य प्रयोगेण उपमानोपमेय-कर्मधारयसमासस्य विग्रह: भवति।
(कमले इव नेत्रे) (iii) तस्याया: चन्द्रमुखं दृष्ट्ट्वा स: मोहित: अभवत्।
(कृष्णण: च एष: सर्प:/कृष्णण: सर्प:) (ii) महादेवीी करुणां करोतु।
एतेषु विशेष्यपदम् अथवा उपमेयपदम् एव प्रधानं भवति।