जीवनं वरं न तु वैैभवस्यय। सत्ययमेवास्ति — दूरत: पर्वता: रम्याया:। इति
मम सहपाठिनां जीवनं पर्वत इव उच्चचम् मम च जीवनं धूलिवत् निम्ननम्।
सम्प्रत्यपि पुन: तत्पदं प्राप्तुं छछात्रेषु बाल्यायादेव एते संस्काकारा: स्थापनीीया:।
आवश्ययकता वर्त्तते। प्रार्थनासभायामपि एषा शिक्षा क्षा स्वीीकर्तुं ं शक्ययते।